


ဒုတိယပိုင္းဆက္လက္ေဖာ္ျပသြားပါမည္။ ရင္ခုန္စြာ ေစာင့္ေမွ်ာ္ေနပါ :D ။
PS- ဘယ္သူေရးဆဲြထားတဲ့ ကာတြန္းေလးေတြမွန္း မသိပါ ။ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ စက္ထဲမွာေတြ႔လို႔ကူးယူေဖာ္ျပထားျခင္းျဖစ္ပါသည္။သိရွိသူမ်ား ေျပာျပသြားပါ
ခင္ဗ်ာ။
Posted in
ကာတြန္း
by ကိုစြမ္း
ကဲ...ကၽြန္ေတာ့္ ဘေလာ့ကို လာလည္တဲ့ အကို၊အမ၊ညီ၊ညီမတို႔ကို ဒီေန႔အတြက္ ဝါးတီးေလးရွိတဲ့ဆီ ညႊန္လိုက္ဦးမယ္။
ဒါေလးကို ႏွိပ္ျပီး အျမန္ဆံုးသြားစားေနာ္ ။ အခ်ိန္မမွီရင္ ကၽြန္ေတာ့္တာဝန္မပါဘူး။ ဘီယာေသာက္တတ္တဲ့သူေတြအတြက္ ဘီယာတိုက္
တယ္။ ( အျမည္းကေတာ့ နည္းနည္းေလးဗ် ) ဘီယာမေသာက္တဲ့ သူေတြအတြက္ေတာ့ အခ်ိဳရည္ပါတဲ့ခင္ဗ်ာ ( ဦးရာလူစံနစ္ ) ။ လက္ေဆာင္ေပးျခင္း ေတာ့ လံုးဝ
( လံုးဝ ) လက္မခံပါတဲ့ ( ေပးမယ့္သူမရွိမွန္းသိလို႔ )။ ဂ်ပန္က သူေတြကိုေတာ့ သူ႔ ဂ်ီေမးကေနဆက္သြယ္လိုက္ပါတဲ့။ အျပင္မွာ လုိက္လံ ေကၽြးေမြးပါ့မယ္လို႔လည္း ေျပာပါတယ္။ ေအာ္...ကၽြန္ေတာ္ေရးတာကို အကုန္လိုက္ဖတ္ေနတယ္ ။ ဒုကၡပါပဲ ။ ဟုိမွာ .... ကုန္ေတာ့မယ္ ျမန္ျမန္သြားစားေလ ... သြား။ သူ႔ဆီကေနျပန္လာမွ ကၽြန္ေတာ့္ဆီ တစ္ေခါက္ဝင္လာခဲ့ေနာ္။ မလာရင္ ေနာက္တစ္ခါ အခုလို ဝါးတီးေတြ ညႊန္မျပေတာ့ဘူး။
ညီမေလး
မီဂူမိ ရဲ႔ ့ ၂လျပည့္ေမြးေန႔မွသည္ ( ဘေလာ့ )....သားသား၊ မီးမီးေတြရတဲ့ အထိ ဘေလာ့ေလး ဆက္လက္တည့္တ့ံႏိုင္ပါေစလို႔....
Posted in
ေၾကာ္ျငာ
by ကိုစြမ္း
အနက္ေရာင္ အစက္ေလးေတြ ဘယ္ေလာက္ပါလဲ။
ေရျပင္ညီမ်ဥ္းေတြ တစ္ေျပးညီထဲလား ၊ ဒါမွမဟုတ္ ဆင္ေျခေလ်ာေတြလား။ 
အလယ္ဗဟိုမွတ္ေလးကို စိုက္ၾကည့္ျပီး ေခါင္းေလးကို ေရွ႔တိုး၊ ေနာက္ဆုတ္ေလး လုပ္ၾကည့္ပါ။

အင္တာနက္မွာ ရွာေဖြေတြ႔ရွိတာေလးေတြကို ေဖာ္ျပေပးထားတာပါ။
Posted in
တိုလီမိုလီ
by ကိုစြမ္း
အမွန္တစ္ကယ္ ဒီေစ်းတန္းေလးကို ကၽြန္ေတာ္ ေျခစခ်တာ ၂၀၀၇ ဒီဇင္ဘာလမွာပါ။ အဲတုန္းက ေစ်းတန္းေလးမွာ ဆိုင္ေလးေတြကလည္း ဟိုတစ္စ ဒီတစ္စေပါ့။ ဆိုင္ေလးဖြင့္တာမွ တစ္လေတာင္ မၾကာပါဘူး။ အခ်ိန္မေပးႏိုင္တာနဲ႔ ဆိုင္ေလးကို စိတ္မေကာင္းစြာနဲ႔ ပိတ္ျပီး ေနာက္ေၾကာင္းျပန္လွည့္ခဲ့ရေပမဲ့ ဒီ ေစ်းတန္းေလးကို တစ္ခ်ိန္မွာ ျပန္လာမယ္လို႔ ဆံုးျဖတ္ထားခဲ့တယ္။ ဆံုျဖတ္ထားတဲ့အတိုင္း ၂၀၀၈ ဧျပီလထဲမွာ ဆိုင္ေလးျပန္လည္ဖြင့္ႏိုင္ခဲ့တယ္။ ဒီတစ္ခါေတာ့ အေကာင္းဆံုး ျဖစ္ေအာင္ လုပ္မယ္ဟဲ့ဆိုျပီး ဆိုင္ေလးကို ပႏၷက္ျပန္ရိုက္၊ အမွန္တစ္ကယ္ သံုးစြဲသူေတြ လိုအပ္မယ္ထင္တာေလးေတြကို ခင္းက်င္းျပသရင္းနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္လည္း ေစ်းတန္းထဲက လူတစ္ေယာက္ျဖစ္ခဲ့ရတယ္။**********ဆိုင္အသစ္စဖြင့္တဲ့ ေန႔က အဲဒီလူကို ထူးထူးျခားျခား မွတ္မိေနတယ္။ အဲေန႔က ဆိုင္အသစ္စဖြင့္တဲ့ေန႔ဆိုေတာ့ လူကလည္း တက္ၾကြလို႔ေပါ့ဗ်ာ။ ဘယ္သူမ်ား ေစ်းဦးေပါက္ လာဝယ္မလဲဆိုျပီး ဆိုင္ထဲမွာ ငုတ္တုတ္ၾကီးထိုင္ျပီး ဟိုၾကည့္ ဒီၾကည့္နဲ႔ ေစ်းဝယ္သူကို ေမွ်ာ္ေနတုန္း...ျဗဳန္းဆိုျပီး အဲဒီလူ ေရာက္လာတယ္။"မဂၤလာပါ""ဗ်ာ...ဟုတ္ကဲ့ မဂၤလာပါ""ကဲ ..ခင္ဗ်ားလည္း ဆိုင္ေလး ဆက္ခင္းလိုက္ပါဦး။ ကၽြန္ေတာ္ ေစ်းတန္းထဲကို တစ္ပတ္ေလာက္ ပတ္လိုက္ဦးမယ္""ဗ်ာ...ဟုတ္ ဟုတ္ကဲ့"ေျပာေျပာဆိုဆို ထြက္ခြာသြားတဲ့ အႏွီပုဂိၢဳတ္ရဲ႔ ေက်ာျပင္ကို ေငးၾကည့္ရင္း...ေၾကာင္ေနမိတယ္။**********တစ္ေျဖးေျဖးနဲ႔ ေစ်းတန္းေလးကလည္း အရင္ကထက္ ပိုပိုျပီး စည္ကားလာတယ္။ စားသံုးသူေတြ၊ ေလ့လာသူေတြနဲ႔ ၾကက္ပ်ံမက်ေအာင္ မစည္ကားေသးေပမဲ့ အတိုင္းအတာတစ္ခုထိ စည္ကားလာတဲ့ အတြက္ေတာ့ ေစ်းတန္းေလးအတြက္ ေက်နပ္ခဲ့ရတယ္။ ေစ်းဆိုင္မွာ အေရာင္းပါးတဲ့ အခါမ်ိဳး တစ္ျခားေဘးကအသိမိတ္ေဆြေတြရဲ႔ ဆိုင္ေတြကို သြားေရာက္လည္ပတ္တဲ့ အခါမ်ိဳးမွာလည္း ေစာေစာက ေျပာခဲ့တဲ့ အႏွီပုဂၢိဳလ္ၾကီးကို ေတြ႔ရတတ္တယ္။ ေစ်းတန္းထဲမွာ ဆိုင္အသစ္ေလးတိုးလို႔ သြားၾကည့္မယ္ဟဲ့ လို႔ ၾကိမ္းဝါးရံုပဲ ရွိေသးတယ္။ ထို ပုဂၢိဳလ္က ေရာက္ျပီးသြားျပီ။ ေအာ္...ေစ်းတန္းထဲမွာ သူမသိတဲ့ ဆိုင္ေရာ ရွိေသးရဲ႔လား။**********တစ္ညေနခင္း ဆိုင္မွာလည္း အေရာင္းပါးသြားတုန္း အႏွီပုဂၢိဳလ္ၾကီး ဆိုင္းမဆင့္ ဘံုမဆင့္ ( လက္ဗလာ ခ်ည္းသက္သက္ ) နဲ႔ ေရာက္လာခဲ့တယ္။ အျမဲတမ္း ျပံဳးရယ္ေနတဲ့ သူ႔မ်က္ႏွာက သိသိသာသာေတာ့ ညွိဳးငယ္ေနတယ္။" ကၽြန္ေတာ္ ဆိုင္ပိတ္ေတာ့မယ္ဗ်ာ "" ဗ်ာ...ဘာျဖစ္လို႔လည္း "" အဆင္မေျပတာေလးေတြ ရွိတယ္ဗ်ာ "" ေအာ္... "" ကၽြန္ေတာ့္ ဆိုင္ေလး ပိတ္လိုက္ရေပမဲ့ ဒီေစ်းတန္းေလးကိုေတာ့ ေရာက္ေနဦးမွာပါဗ်ာ "**********အခုဆို သူ႔ဆိုင္ေလး ပိတ္ထားတာေတာင္ ေတာ္ေတာ္ ၾကာေနျပီပဲ။ သူ႔လို ဆိုင္ေပါက္ေစ့လိုက္ျပီး ႏႈတ္ခြန္းဆက္သတဲ့ သူမရွိေတာ့လို႔ ေစ်းတန္းေလးထဲမွာ တစ္ခုခုေတာ့ လိုအပ္ေနတာ အမွန္ပဲေလ။ ေစ်းတန္းထဲက လူေတြလည္း ဟိုတစ္စု ဒီတစ္စုနဲ႔ သူ႔အေၾကာင္းေတြပဲ ေျပာေနခဲ့ၾကတယ္။ သူ႔ဆိုင္ေလး ပိတ္ထားေပမယ့္ သူနဲ႔ေတြ႔တဲ့ အခါတိုင္း ဘယ္ေတာ့ ဆိုင္ျပန္ဖြင့္မွာလဲ။ ေစ်းတန္းေလးကို ျပန္လာခဲ့ပါလို႔ ေတာင္းဆိုတဲ့ သူေတြလည္း ဒုနဲ႔ေဒးပါပဲ။ သူလည္း ဆိုင္ေလးကို ပိတ္ခဲ့ရေပမယ့္ သူ သံေယာဇဥ္ရွိေနတဲ့ ေစ်းတန္းေလးကိုေတာ့ အရင္ကလိုပဲ ေရာက္ျမဲေရာက္ေနတုန္း၊ အရင္ကလိုပဲ ျပံဳးရယ္ျပီး ႏႈတ္ဆက္စကားေလးေတြ လိုက္ေျပာေနတာကို ေတြ႔ရေတာ့လည္း ေက်နပ္ခဲ့ရေသးတယ္။**********တစ္ေန႔ ... သူ ကၽြန္ေတာ္ဆီ ေပါက္ခ် ( လမ္းေလွ်ာက္ ) လာျပီး စကားေတြေတာ္ေတာ္ေျပာျဖစ္ခဲ့ၾကတယ္။" ဆိုင္ျပန္ဖြင့္ပါလားဗ်ာ "" ေတာ္ပါျပီဗ်ာ...ကၽြန္ေတာ္ ဒီဆိုင္ေလးကို ဝါသနာပါလြန္းလို႔ သာ ဖြင့္ခဲ့ရတာ၊ အခုလို ဆိုင္ပိတ္ဖို႔ အထိ ျပႆနာေလးေတြ ရွိလာေတာ့ အိမ္သူသက္ထားကလည္း မဖြင့္ေစခ်င္ေတာ့ဘူး "" ေအာ္. ဒါဆိုဗ်ာ ကၽြန္ေတာ့္မွာ ဆိုင္ေလးတစ္ဆိုင္ဝယ္ထားတာရွိတယ္။ဆိုင္ကလည္း အသစ္ဆိုေတာ့ ဘာမွ မတင္ရေသးဘူး။ ေစ်းေရာင္းခ်င္တဲ့ စိတ္ကို ေဖ်ာက္ဖို႔ ခက္ေနရင္ အဲဒီမွာ လုပ္ေပးပါလား (အရည္အခ်င္း ကို သိလို႔ ) "" ကၽြန္ေတာ္က အဲလို ပုန္းလွ်ိဳး ကြယ္လွ်ိဳးလည္း မလုပ္ခ်င္ဘူးဗ်။ "" ဗ်ာ ( ေျပာမိတာ မွားျပီထင္တယ္ ) "" ဟုတ္တယ္ဗ်။ ခင္ဗ်ား ၾကားဘူးမွာေပါ့ ။ လူေျပာမသန္ လူသန္မေျပာဆိုတာေလ။ ကၽြန္ေတာ္က အလုပ္ မလုပ္ပဲ ေျပာရံု ေျပာေနတာေလာက္ကို သေဘာမက်ဘူးဗ်. သူမ်ားကို အျပစ္ ထိုင္တင္ရတာ လြယ္ပါတယ္ဗ်ာ။ ရြာမွာ အရက္သမားက ရြာသူႀကီးကို ထိုင္ဆဲ ေနသလိုမ်ိဳးေပါ့ "" ေအာ္ ဟုတ္ကဲ့ "" လုပ္ပါ။ ကိုယ္တိုင္က တစ္ကယ္ လုပ္ေနရင္ အဲဒီလူက သူမ်ားကို အျပစ္ မတင္တတ္ေတာ့ဘူး။ဘုန္းႀကီးေတြ တရားေဟာသလိုဆိုရင္ သီလ မလံုတဲ့ လူေတြ က သီလ အေၾကာင္း ေဟာ မွာ သိပ္ေၾကာက္ ၾကတာ "" ဟုတ္ကဲ့ ( သြားျပီ..တရားေတြ ေဟာေတာ့မယ္ ထင္တယ္ ) "" သူ႔ေနရာမွာ ငါသာ ဆိုတဲ့ အေတြးေလးဝင္ေပးရင္ ေကာင္းတာေပါ့ဗ်ာ ( ဆိုင္လား မဆိုင္လား မသိဘူး။ ၾကားဘူးတာေတြ ေျပာေပးရတာပဲ )" အင္း... ကၽြန္ေတာ္ လည္း မၾကာခင္မွာ ရြာျပန္ေတာ့မယ္ "" ေအာ္ "" ခင္ဗ်ားကို ကၽြန္ေတာ္ဖတ္ဘူးတာေလး ေျပာျပမယ္ "" ဟုတ္..ေျပာပါ ( တားလို႔လည္း ရမွာမွ မဟုတ္ေတာ့တာ ) "" ကၽြန္ျဖစ္ ရမွာကုိ သိမ္ငယ္တယ္လုိ႔ မခံစားရတဲ့ လူေတြဟာ ကၽြန္ပဲ ျဖစ္ထုိက္တယ္လို႔ ... (အမည္မသိ) စာဆို တစ္ဦးက ေျပာဘူးတယ္ဗ် "" ေအာ္ "" ဓမၼက အဓမၼကို ေအာင္ႏိုင္ၿမဲ ျဖစ္သည္ ... ဓမၼ အစစ္ ျဖစ္ဖို႕ေတာ့ လိုပါသည္လို႔လည္း ဖတ္ဘူးတယ္ "" ေအာ္ ဟုတ္ကဲ့ ... အကိုက စာေတာ္ေတာ္ ဖတ္တာပဲ "" စာကေတာ့ ေတြ႕တာ အကုန္ဖတ္တယ္။ ရသေလာက္ ပညာယူရတာေပါ့။ ဘယ္ေနရာက မဆို ပညာရတယ္ေလ .. "" ဟုတ္ကဲ့ "" ကဲဗ်ာ ..စကားလည္း ေကာင္းေနလိုက္တာ။ ခင္ဗ်ားလည္း ဆိုင္ထိုင္လိုက္ဦး။ ကၽြန္ေတာ္ ျပန္လိုက္ဦးမယ္ "" ဟုတ္ကဲ့၊ ေကာင္းပါျပီဗ်ာ " ေျပာခ်င္တာေတြ ေျပာျပီး ထထြက္သြားတဲ့ ထိုပုဂိၢဳလ္ကို ေငးၾကည့္ရင္း ...**********အကိုၾကီး ကိုစိုးထက္က ကိုကလိုေစးထူး ဘေလာ့မွာ ေရးသလိုေလး ေရးေပးပါဆိုလို႔ သူနဲ႔ ေျပာခဲ့တာေလးေတြကို အမွတ္တရ အျဖစ္ေဖာ္ျပေပးလိုက္ပါတယ္။မည္သူ တစ္ဦးတစ္ေယာက္ကိုမွ် ရည္ရြယ္ ေရးသားထားျခင္းမဟုတ္ပါ။ ပို႔ကိုလည္း ကိုကလိုေစးထူး ရဲ႔ အိုင္ဒီယာအတိုင္း ကူးခ်ပါသည္။
Posted in
ေစ်းတန္း
by ကိုစြမ္း
(1)What's the next letter in the sequence: P O I U Y T R E W ?
Answer(2)What occurs twice in a lifetime, but once in a year, twice in a week but never in a day?
Answer(3)What's the next letter in the series: O T T F F S S E
Answer(4)How can you throw a ball so it will reverse direction and return to you without the ball bouncing against or touching any solid object?
Answer(5)What common mechanized transports in New York City (120,000 of them) carry 3 times as many passengers daily as all the cities subways, trains, buses, cars, and taxis combined?
Answer(6)Can you arrange these letters into one long word: d o o r n o n e g w l
Answer(7)Which came first: the chicken or the egg?
Answer(8)John is standing behind Mary, and Mary is standing behind John. How is this possible?
Answer
Posted in
ဥာဏ္စမ္း
by ကိုစြမ္း
ဒီပံုေလးကေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔ သူငယ္ခ်င္းေတြ အာလံုးရဲ႔ အမွတ္တရေလးေတြကို စုေပါင္းေဖာ္ျပထားျခင္းျဖစ္ပါတယ္။
ဓမၼစႀကၤာတရားေတာ္ ရြတ္ဖတ္ပူေဇာ္ေနစဥ္

ေဆြးေႏြးပြဲႏွင့္ အမွတ္တရ ခရီး 
ဇူလိုင္လ ၁၆ ရက္ေန႔ ၊ ေမာ္စကိုၿမိဳ႕ MSU ( Moscow State University ) ေက်ာင္း ေက်ာင္းသားေဆာင္မွာ အမွတ္တရ ဆံုေတ႔ြျဖစ္ခဲ့ၾကပါတယ္။(ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့
အေၾကာင္းအမိ်ဳးမ်ိဳးေၾကာင့္ မပါဝင္ခဲ့ရပါ )။အဲဒီ ေတြ႔ဆံုပြဲမွာ သူငယ္ခ်င္းေတြဟာ တစ္ေယာက္နဲ႔ တစ္ေယာက္ အျပန္အလွန္ အႀကံေပး ေဆြးေႏြးခဲ့ၾက ၿပီး ၊ ၂၀၀၈ ၊ ဧၿပီလ ၄ ရက္ ( သႀကၤန္အက်ေန႔ ) ကအၾကမ္းဖ်င္း ရည္ရြယ္ထားခဲ့တဲ့ အမွတ္တရ Website တစ္ခုလုပ္မယ့္ ကိစၥကို အတည္ျပဳခဲ့ၾကပါတယ္ ။ Website မွာပါမယ့္ က႑ေတြမွာ တာ၀န္ယူႏိုင္ၾကမယ့္ အပိုင္းေတြကိုလည္း ေဆြးေႏြးခဲ့ၾကပါတယ္ ။
ေနာက္တစ္ေန႔ ( ၁၇ ၊ ဇူလိုင္ ၊ ၂၀၀၈ ေန႔ )ဟာ ၀ါဆိုလျပည့္ေန႔ ျဖစ္တဲ့အားေလ်ာ္စြာ သူငယ္ခ်င္း Blogger တစ္စုဟာ MSU ေက်ာင္း ဘုရားခန္းမွာ ဓမၼစႀကၤာ တရားေတာ္ကို ရြတ္ဖတ္ပူေဇာ္ခဲ့ၾကၿပီး အခုလို ေန႔ထူးေန႔ျမတ္မွာ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ခ်စ္တဲ့ ျမန္မာျပည္သူျပည္သားအပါင္း ကိုယ္၏ခ်မ္းသာျခင္း (သုခိေနာ၀) ၊
စိတ္၏ ခ်မ္းသာျခင္း (ေခမိေနာ၀) အေပါင္း ႏွင့္ျပည့္စံုၿပီး ေဘးရန္အေပါင္း က ကင္းေ၀းပါေစ ေၾကာင္း ဆုမြန္ေကာင္း ေတာင္းခဲ့ၾကပါတယ္ ။ ေန႔လည္ခင္းမွာ ေတာ့ အမွတ္တရ ခရီးအျဖစ္ ( Коломенский Парк) ပန္းၿခံနဲ႔ ဟိုခ်ီမင္း ရင္ျပင္တို႔ကို သြားေရာက္လည္ပတ္ ခဲ့ၾကပါတယ္ ။
ေတြ႔ဆံုပြဲေလးကို ႏိုင္ငံအသီးသီးမွာ ရွိၾကတဲ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔ရဲ႕ Blogger ညီ ၊ အစ္ကို ၊ ေမာင္ ၊ ႏွမ မ်ားအားလံုး သိရွိေစဖို႔ ၀မ္းသာစရာ သတင္းေကာင္း တစ္ခုအေနနဲ႔ ေဖာ္ျပေပးလိုက္ပါ တယ္ခင္ဗ်ာ ။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ရဲ႕ ေတြ႔ဆံုပြဲလို ႏိုင္ငံ အသီးသီးမွာရွိၾကတဲ့ Blogger ညီ ၊ အစ္ကို ၊ ေမာင္ ၊ ႏွမ မ်ားလည္း ေပ်ာ္ေပ်ာ္ ရႊင္ရႊင္ စည္းစည္းလံုးလံုးနဲ႔ ဆံုေတြ႔ႏိုင္ၾကပါေစ လို႔ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ သူငယ္ခ်င္း Blogger တစ္စု က ဆႏၵျပဳလိုက္ပါတယ္ခင္ဗ်ာ ။ Blogger မ်ားအားလံုးနဲ႔ Blog စာဖတ္သူမ်ားအားလံုး ကိုယ္စိတ္ႏွစ္ျဖာ က်န္းမာ ခ်မ္းသာၾကပါေစ …….
ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ အခု အမွတ္တရဓာတ္ပံုေလးမွာ မပါခဲ့ ပါဘူး။ ကိုရင္ညိမ္းေပါ့။ ရုပ္ေခ်ာတဲ့ သူေတြ ဓာတ္ပံုမရိုက္ရဘူးဆိုေတာ့ အားလံုးကလည္း ဟုတ္တယ္ဆိုျပီး ေထာက္ခံၾကတာနဲ႔ သနားညွာတာစြာနဲ႔ ဝင္မပါလိုက္တာပါ။ ကၽြန္ေတာ့္ကိုအရမ္းေတြ႔ခ်င္ေနတဲ့ သူေတြအတြက္ေတာ့ ဟင့္ေလး ေပးလိုက္ပါ့မယ္။ ( ဟားဗတ္ခ်စ္သူ ကိုရီးယားကားမွာ ပါတယ္ )
Posted in
Blogger Gathering
by ကိုစြမ္း
သူ
ဘဝကို ေပါ့ေပါ့ပါးပါးေလး ျဖတ္သန္းတယ္။ စိတ္ညစ္စရာ စိတ္ရႈပ္စရာေတြ ၾကံဳလာရတိုင္း အျမန္ဆံုး ေမ့ပစ္ႏိုင္ေအာင္ၾကိဳးစားျပီး ေနတတ္တယ္။ သူ႔မွာ မာနေတြ ၊
အတၱေတြ ၊ ပကာသနေတြမရွိဘူး။ စိတ္ေကာင္းေစတနာေကာင္းရွိတယ္။ အဲဒါေၾကာင့္ထင္တယ္ ။ အခ်ိန္တိုင္း သူ႕ကို ေတြ႔လိုက္ရင္ ျပံဳးရယ္ေနတာပဲေတြ႔ရတတ္တယ္။
သူမ
အေနအထိုင္ေအးေဆးတယ္။ မိန္းကေလးပီသတယ္ ။ သူတစ္ပါးကိုအရမ္း ကူညီတတ္တယ္ ။ သူငယ္ခ်င္း မိဘေတြအေပၚမွာ အရမ္းသံေယာဇဥ္ၾကီးတယ္ ။
သူမ ခ်စ္တဲ့သူေတြကို အရမ္းအေလးထား ဂရုစိုက္သလို သူမကိုလည္း ျပန္ျပီးဂရုစိုက္တာေလးေတြလိုခ်င္တယ္။ သူမခ်စ္တဲ့သူ တစ္ဦးဦးက သူမကို စိတ္ထိခိုက္စရာ၊ စိတ္မေကာင္းစရာတစ္ခုခု ေျပာလိုက္တယ္ဆို အရမ္းခံစားေနတတ္တယ္။ ျပီးေတာ့ မာနရွိတယ္။
သူနဲ႔သူမ...မေမွ်ာ္လင့္ပဲ သူငယ္ခ်င္းေတြ ျဖစ္ခဲ့ၾကတယ္။ သူ က သူမကို ေပ်ာ္ေအာင္ထားတယ္။ သူမ ခံစားခ်က္ေလးေတြကို နားေထာင္ေပးတယ္။ သူကလည္း သူ႕ဘဝအေၾကာင္းေတြ အားလံုး သူမကို ေျပာျပတတ္သလို သူမကလည္း ရင္ဖြင့္စရာရွိရင္ သူ႔ကို ေျပာျပေနတတ္ခဲ့တယ္။တစ္စ တစ္စနဲ႔ သူတို႔ ႏွစ္ေယာက္
ရင္ထဲမွာ သံေယာဇဥ္ဆိုတဲ့ ၾကိဳးေလးေတြကို မသိမသာ ယက္လုပ္ေနၾကတယ္။ ေဖေဖာ္ဝါရီ ( ၁၄ ) ခ်စ္သူမ်ားေန႔။ သူငယ္ခ်င္းေတြအားလံုး ကန္ေတာ္ၾကီး
ပန္းျခံထဲမွာ စုံၾကမယ္ဆိုလို႔ သူတို႔ႏွစ္ေယာက္လည္း မေယာင္မလည္နဲ႔ ေရာက္လာခဲ့ၾကတယ္ ။က်န္တဲ့ သူငယ္ခ်င္းေတြအားလံုးက ခ်စ္သူေတြကိုယ္စီနဲ႔မို႔ တဝါးဝါး
တဟားဟားနဲ႔ ရယ္တဲ့သူကရယ္၊ တိုးတိုး တိုးတိုးနဲ႔ တြတ္ထိုးေနတဲ့ အတြဲက တြတ္ထိုး။တစ္ခါတစ္ခါ ခ်စ္သူမရွိေသးတဲ့ သူတို႔ႏွစ္ေယာက္ကို ဝိုင္းစၾကနဲ႔မို႔ သူတို႔
သူငယ္ခ်င္းအုပ္စုေလးက ေပ်ာ္စရာကမာၻေလးတစ္ခုျဖစ္ေနတယ္ေလ။ခဏေနေတာ့ အတြဲကိုယ္စီ သင့္တင့္ေလ်ာက္ပတ္တဲ့ ေနရာေတြကို ခ်ီတက္သြားၾကတာေၾကာင့္
သူနဲ႔သူမပဲ တိတ္တိတ္ဆိတ္ဆိတ္ေလး က်န္ေနခဲ့ၾကတယ္။
(သူ) - နင္ အားမက်ဘူးလား။ အတြဲကိုယ္စီနဲ႔ ေလွ်ာက္သြားေနလိုက္ၾကတာ။
(သူမ) - အမယ္ .. ငါ့ကိုလာမေမးပါနဲ႔။ နင့္ေမးခြန္းကို နင့္ဘာသာပဲ ျပန္ေျဖပါဦး။
(သူ) - ဟားဟ . ငါက မလိုခ်င္လို႔ မထားတာ။ သေဘာေပါက္။ နင့္လို ထားခ်င္ရက္နဲ႔ မထားႏိုင္တာ မဟုတ္ဘူး။
(သူမ) - ငါလည္း အပူအပင္ေတြ မရွာခ်င္လို႔ကို မထားတာ။ နင္သိပါတယ္။ ဆံပင္ေလးတစ္ခ်က္ ရမ္းလိုက္ရင္ ျပိဳဆင္းသြားတဲ့ သူေတြအမ်ားၾကီးဆိုတာ။
(သူ) - ေခါင္းမွ မေလွ်ာ္ပဲ။
(သူမ ) - နင္ေနာ္..နင့္လို အရပ္က ဝိုင္းျပီး ေရခ်ိဳးေပးမွ ခ်ိဳးတဲ့သူမ်ား မွတ္ေနလား။
......................
တစ္ေယာက္နဲ႔တစ္ေယာက္စေနရင္းကေန သူက သူဖတ္ဘူးတဲ့ တယ္လီပသီ( telepathy ) ဆိုတာ ယံုၾကည္သင့္တယ္ဆိုတာမ်ိဳး၊ ဆိုက္ကိုနဲ႔ ဆိုင္တဲ့ လိုဘမျပည့္တာေတြ၊ ႏူရိုးဆစ္ေရာဂါအေၾကာင္းေတြ သူမကိုေျပာျပ၊ သူမကလည္း အခု ဘယ္သင္တန္းေတြ တက္ျပီးလို႔ ဘယ္သင္တန္း ထပ္တက္ဖို႔လုပ္ေနတဲ့ အေၾကာင္း၊ သူမ ၾကိဳက္တဲ့ မင္းသား ရီေဝယံ ဖုန္းနံပတ္က ဘယ္ေလာက္ဆိုတာေတြ ေျပာရင္း အခ်ိန္ေတြျဖဳန္းရင္းနဲ႔ သူငယ္ခ်င္းေတြ ျပန္အလာကို ေစာင့္ေနၾက
တယ္။
(သူ) - နင္က အခုလို အနီးကပ္ ေသေသခ်ာခ်ာ ၾကည့္ေတာ့ ခ်စ္စရာေလးပဲဟ။
(သူမ) - ဟင္..ဘာမွလည္း မဆိုင္ဘူး။
(သူ) - အေကာင္းေျပာတာပါ။ နင္က ခ်စ္ဖို႔ေကာင္းတယ္ေနာ္။ ေနာက္ေန႔ ငါ့ကို မုန္႔လိုက္ေကၽြး။ ( ဟီးဟီး )
(သူမ ) - ေတာ္ျပီ..နင့္ကို မေခၚေတာ့ဘူး။
.......................
အဲညက သူဘယ္လိုမွ အိပ္မေပ်ာ္ခဲ့ဘူး။ သူမနဲ႔ ဒီေန႔လိုမ်ိဳး အနီးကပ္ စကားေတြအၾကာၾကီးမေျပာဘူးလို႔ထင္တယ္။အိပ္မရတာနဲ႔ သူမဆီ ဖုန္းေကာက္ဆက္လိုက္တယ္။
.......................
(သူ) - ဟဲလို ... နင္လား ၊
(သူမ) - နင္မဟုတ္ဘူး ... ငါ ။
(သူ) - အိပ္မရလို႔ နင့္ဆီ ဖုန္းဆက္လိုက္တာ ၊ ျပီးေတာ့ နင့္ကိုလည္း အရမ္းသတိရေနလို႔ဟ။ ငါေျပာတဲ့ တယ္လီပသီအရဆို နင္လည္း င့ါကို သတိရေနမယ္
ထင္တယ္။
(သူမ) - ဟင္ ... ဘာမွလည္း မဆိုင္ဘူး။
.......................
အဲေန႔ညက သူ ...သူမကို ခ်စ္တယ္လို႔ propose လုပ္ျဖစ္သြားတယ္။ သူ႔ကိုသူ အဲေလာက္ျမန္ျမန္ၾကီးေျပာျဖစ္ခဲ့မယ္လို႔ မထင္ခဲ့ဘူး။ေျပာျပီးမွ သူမစိတ္ဆိုးသြားျပီလား။
သူ႔ကို မေခၚေတာ့ဘူးလား ဆိုျပီး စိုးရိမ္လာျပန္ေရာ။ဘယ္လိုက ဘယ္လိုေျပာမိသြားတယ္မသိဘူး။ဒါေပမဲ့ ေျပာေတာ့ေျပာခ်လိုက္ျပီ။ ငါေျပာလိုက္တာ ေစာမ်ားေစာေန
မလား။ ေနာင္လည္း ေျပာမယ့္အတူတူေကာင္းပါတယ္ေလ။ ငါ့အခ်စ္ကို ဘယ္လို ထင္သြားမလဲ။ အေတြးေပါင္းမ်ားစြားနဲ႔ တစ္ေယာက္တည္း ေမးခြန္းေတြထုတ္
တစ္ေယာက္တည္း ေျဖ(အေကာင္းဘက္ကိုေတြးျပီး) နဲ႔ ေတာ္ေတာ္ေတာ့ ေမာတယ္။
.......................
သူမ တစ္ေယာက္လည္း သူ႔လိုပဲ ေတြးေနခဲ့မိတယ္။ သူ႔ဆီက ခ်စ္တယ္ဆိုတဲ့ စကားၾကားလိုက္ရေတာ့ ထူပူသြားျပီး၊ ရွက္မိတယ္။ သူ႔ဆီက အဲဒီလို
စကားေျပာလာလိမ့္မယ္လို႔ ထင္မထားခဲ့မိဘူးေလ။ သူ...အဲလိုေျပာျဖစ္ေအာင္ သူမကပဲ အေနအထိုင္ မတတ္ခဲ့လို႔လား ဆိုျပီးလည္း ကိုယ့္ကိုယ္ကို ျပန္ေမးရင္း
သူနဲ႔ေတြ႔ဖို႔ ကို ေၾကာက္ေနမိခဲ့တယ္။
.......................
ေနာက္ေန႔သူဖုန္းဆက္ေတာ့ မိန္းကေလးေတြရဲ႔ ရိုးရာလက္သံုးစကားျဖစ္တဲ့ စဥ္းစားပါရေစဦးဆိုတ့ဲ စကားပဲ ေျပာျဖစ္ခဲ့တယ္။
.......................
မၾကာပါဘူး။ သူ တဂ်ီဂ်ီ တေဂ်ာင္ေဂ်ာင္နဲ႔ ေစ်းဆစ္လြန္းလို႔ ( သူမကလည္း ခ်စ္ေနျပီကိုး ) ၁ႏွစ္ ေနမွ အေျဖေပးမယ္ကေန ေနာက္၆လ အၾကာမွာပဲ သူ႔ကို ခ်စ္တယ္လို႔ အေျဖျပန္ေပးခဲ့တယ္။အေျဖရတဲ့ ညမွာပဲ ဖုန္းအၾကာၾကီးေျပာျဖစ္ခဲ့ၾကတယ္။ သူဆိုတဲ့ေကာင္ကလည္းဘယ္တုန္းကတည္းက ေျပာမယ္ဆိုျပီး
ၾကိမ္းဝါးထားတယ္ မသိဘူး။ ဒီေန႔မွ အေျဖရတယ္။ ကေလး ၃ ေယာက္က ယူျပီးေနျပီ။သူမက မေျပာပါနဲ႔ဆိုတာကို မရေတာ့ဘူး။
"ငါတို႔ေတြ တစ္ေယာက္နဲ႔ တစ္ေယာက္ ဘယ္အရာမဆိုပြင့္လင္းၾကမယ္ေနာ္။ ျပီးေတာ့ တစ္ေယာက္ကို တစ္ေယာက္လည္း အတတ္ႏိုင္ဆံုး နားလည္ေပးရမယ္။
ေအာ္..ေနာက္ ၃ ႏွစ္ၾကာရင္ ငါတို႔ေတြ လက္ထပ္ၾကမယ္ေနာ္။ ဒါမွ ေမြးလာတဲ့ သားသမီးေတြကို ေကာင္းေကာင္းျပဳစုေပးႏိုင္မွာဟ။ ငါတို႔ လက္ထပ္တာ ၂၆ပဲထား။
တစ္ေယာက္နဲ႔တစ္ေယာက္၂ ႏွစ္ျခားေမြးရင္ ငါတို႔ ၃၂ ႏွစ္မွ အငယ္ဆံုးေလး ေမြးမယ္။ ေနာက္ ၁၅ ႏွစ္ဆိုမွ အငယ္ဆံုးေလးက ၁၀တန္းေအာင္မွာဆိုေတာ့ ငါတို႔က
အသက္၅၀နားကပ္ေနျပီ။ သူတို႔ဘဝေတြ ကိုယ့္ေျခေထာက္ကိုယ္ေပၚ ရပ္တည္ႏိုင္တဲ့အထိ ငါတို႔က လုပ္ေပးရမွာေလ။ အသက္ေတြၾကီးေနရင္ မေကာင္းေတာ့ဘူး"
သူေျပာခ်င္တာေတြပဲ ဇြတ္ေျပာသြားတယ္။ တစ္ဘက္က သူမ တစ္ေယာက္မွာေတာ့ ရွက္လို႔ မ်က္ႏွာေလးနီရဲေနသလို၊ သူ႔ရဲ႔ အေလးထားမႈေလးေတြကိုလည္း သေဘာက်ေနတယ္ဆိုတာေတာင္ မသိရွာဘူး။
........................
သူတို႔ ခ်စ္သူႏွစ္ေယာက္ရဲ႔ ခ်စ္သူဘဝေလးက အရမ္းကို ေပ်ာ္စရာေကာင္းတယ္။ သူကလည္း သူမကို အရမ္းဂရုစိုက္တယ္။ ၾကင္နာတယ္။ အဲဒီ ၾကင္နာယုယမႈေလး
ေတြ အေပၚမွာ သူမလည္း ေက်နပ္ခဲ့တယ္။ သူ ခဏ ခဏ သူမကိုေျပာတယ္ မိန္းမဆိုတာ အားငယ္သင့္တဲ့ ေနရာမွာ အားငယ္ရမယ္။ မွီခိုစရာရွိရင္ မွီခိုရမယ္။
ဝမ္းနည္းစရာ ရွိလာရင္လည္း မိန္းကေလးဆန္ဆန္ ငိုတတ္ရမယ္တဲ့။ သူက အဲလို မိန္းမဆန္တဲ့ မိန္းကေလးမ်ိဳးမွ ၾကိဳက္တာတဲ့။ သူဘာျဖစ္လို႔ ေျပာတယ္ဆိုတာ
သူမ သိတာေပါ့ ။ သူမမွာ မာနရွိတယ္။ ဘယ္ေတာ့မွ သူမ်ားကို အားမကိုးဘူး။ ဘာမဆို ၾကံ့ၾက့ံခိုင္ႏိုင္လို႔ေလ။ဒါေပမဲ့ ေသခ်ာတာ တစ္ခုကေတာ့ သူ႔ကို ခ်စ္ျပီးတဲ့
ေနာက္ပိုင္းမွာ သူမ ပိုပိုျပီး အားငယ္လာတယ္။ မွီခိုခ်င္လာတယ္။ ဝမ္းနည္းတတ္လာတယ္။ ဒါေတြဟာ သူေျပာတဲ့ မိန္းမဆန္တဲ့ မိန္းမတစ္ေယာက္တဲ့လား။ ေသခ်ာမသိေပမဲ့ သူမ ေျပာင္းလဲလာတာေတာ့ အမွန္ပဲ။
........................
သူမကေလ သူ႔ဆီကေန အခ်ိန္တိုင္း ဂရုစိုက္ေန ၾကင္နာေနတာေလးေတြကို လုိခ်င္တယ္။ တစ္ခါတစ္ေလ သူက သူမကို ဂရုမစိုက္ပဲ ျပစ္ထားတယ္လို႔ ထင္ရင္ တစ္ေယာက္တည္း စိတ္မေကာင္းျဖစ္ေနတတ္ေရာ။ ျပီးေတာ့ သူမက အရမ္း စိုးရိမ္တတ္ေတာ့၊ သူ...ညေတြမအိပ္ပဲ ဂိမ္းေတြကစားေနတယ္လို႔ ေျပာလာရင္လည္း
သူ႔အတြက္ စိုးရိမ္ရျပန္တယ္။ အဆိုးဆံုးက သူမခ်စ္တဲ့ သူ႔ကို အရမ္းသဝန္တိုတတ္ျခင္းပဲ။ ျပီးေတာ့ သူမအတြက္ စိတ္မေကာင္းျဖစ္စရာ တစ္ခုက ေျပာျပီးသား စကားကို သူ အေလးမထားတတ္ျခင္းေလ။ အဲဒါေတြက သူ႔ စိတ္ထဲမွာ သူမကို ဘယ္ေနရာမွာထားတာလဲ၊ တစ္ကယ္ေရာ သူမဆိုတာ ရွိရဲ႔လားဆိုတဲ့ အေတြးေတြ
ကို ျဖစ္ေစခဲ့တယ္။ ဒါေပမဲ့...သူ႔ကို သူမ အရမ္းခ်စ္ပါတယ္။ သူက လြဲျပီးရင္လည္း ဘယ္သူ႔ကို မွ ခ်စ္လာႏိုင္မွာ မဟုတ္ေတာ့ဘူးဆိုတာလည္း သူမကို သူမ
အေသအခ်ာ သိပါတယ္။ ဘာပဲေျပာေျပာ သူမ အတတ္ႏိုင္ဆံုး နားလည္ေပးရမွာေပါ့ေလ။
........................
သူလည္း သူမကို အရမ္းခ်စ္တာပဲေလ။ ဒါေၾကာင့္ သူခ်စ္တဲ့ သူမကို သူဘာလုပ္လုပ္ ျပန္ျပန္ေျပာျပတတ္တယ္။ ဂိမ္းေတြကို ညလံုးေပါက္ကစားတာ၊ ေဆးလိပ္ကို
ျဖတ္လို႔မရေသးတာ၊ သူနဲ႔ ခင္တဲ့ ေကာင္မေလးနဲ႔ စကားေျပာခဲ့တာေတြက အစ သူမကို ျပန္ေျပာျပတတ္ျပီး သူမ မၾကိဳက္ဘူးဆိုျပန္ေတာ့လည္း ေနာက္မလုပ္ေတာ့
့ပါဘူး ဆိုျပီး ကတိေတြေပးမိျပန္ေရာ။ ဒါေပမဲ့ အဲ ကတိအတိုင္းေတာ့ သူမေနခဲ့ပါဘူး ။ အဲဒါ သူမကို မခ်စ္လို႔ မဟုတ္သလို အေလးမထားလို႔လည္း မဟုတ္ပါဘူး။
အဲဒါက သူ႔ရဲ႔ အက်င့္အတိုင္း လြတ္လပ္စြာနဲ႔ ေပါ့ေပ့ါပါးပါးေနလိုတဲ့ စိတ္ေၾကာင့္ျဖစ္သလို ခ်စ္သူျဖစ္တဲ့ သူမအေပၚျဖစ္လို႔လည္း သူ႔စိတ္ရင္းအတိုင္း ဆက္ဆံမိခဲ့တာ။
အျခားသူေတြ အေပၚမွာေတာ့ သူ ေျပာခဲ့တဲ့ စကားတိုင္းကို ဘယ္ေတာ့မွ မခ်ိဳးေဖာက္ခဲ့ပါဘူး။ သူ႔မွာ အက်င့္တစ္ခုရွိတယ္။ အဲဒါ သူ႔ကို အထင္ေသးတဲ့ သူ၊ ဆူပူတဲ့ သူ၊ မယံုၾကည္တဲ့ သူဆိုရင္ အဲဒီသူ ေရွ႕မွာ ပို အရြဲ႔တိုက္ ေနတတ္ျပီး၊ တစ္ဘက္ကေန အဲဒီလူ မသိေအာင္ ၾကိတ္ျပီး ၾကိဳးစားတတ္တာ။ သူ ငယ္ငယ္က စာမက်က္လို႔ မိဘေတြက ဆူတယ္၊ ေျပာတယ္၊ နာေအာင္တစ္မ်ိဳး၊ မခံခ်င္ေအာင္တစ္သြယ္ ေျပာရင္ စာမက်က္ပဲ အိပ္ပစ္တတ္တယ္။ ဒါေပမဲ့ ထင္သလို မဟုတ္ပါလားဆိုတဲ့ အေတြးမ်ိဳး တစ္ခ်ိန္မွာ ဝင္လာေအာင္ မိဘေတြ အိပ္ျပီဆိုရင္ စာထက်က္တတ္တယ္။
.........................
သူမ ပိုပိုျပီး စိတ္မေကာင္းျဖစ္ရတယ္။ သူ႔ဆီက ေနာက္မလုပ္ေတာ့ပါဘူး။ ကတိေပးတယ္ေနာ္လို႔ ေျပာခဲ့တုန္းက ၾကည္ႏူးရတာေလးေတြက ဘယ္ေလာက္မွ မၾကာ
ေသးဘူး။ သူ တစ္ခုမဟုတ္တစ္ခုေတာ့ ဖ်က္လိုက္တာပဲေလ။ ေဆးလိပ္ ျပန္ေသာက္ရင္ ေသာက္တယ္။ ဂိမ္းျပန္ကစားရင္ ကစားတယ္။ သူ႔ သူငယ္ခ်င္းေကာင္မေလး
နဲ႔ စကားျပန္ေျပာရင္ ေျပာတယ္ ။ ၾကာေတာ့ သူမမွာ ဘယ္လိုမွ ခံႏိုင္စြမ္းမရွိေတာ့ဘူး။
..........................
သူမဆီက သူ လံုးဝ ေမ်ာ္လင့္မထားတဲ့ စကားၾကားခဲ့ရတယ္။
( သူမ ) နင္.. ငါ့ကို တစ္ကယ္ေရာ ခ်စ္ခဲ့တာလား။
( သူ ) ဟာ...
သူ႔ ရင္ထဲမွာ ေတာ္ေတာ္ေလး စိတ္မေကာင္းျဖစ္သြားတယ္။ "ဘာျဖစ္လို႔မ်ား ငါ အရမ္းခ်စ္ရတဲ့ နင့္ဆီက အခုလို စကားမ်ိဳး ေျပာထြက္လာရတာလဲ။ ငါ့ အခ်စ္အေပၚမွာ ထားတဲ့ နင့္ရဲ႔ ယံုၾကည္မႈက အဲေလာက္ပဲလား ဟာ။ လူတစ္ေယာက္ဘဝမွာ တန္ဘိုးအရွိဆံုးက ယံုၾကည္ စိတ္ခ်ရမႈပါ။ အခုေတာ့ သြားျပီေပါ့။ တစ္ျခားသူေတြမဟုတ္ပဲ
နင္ ကိုယ္တိုင္က ငါ့အခ်စ္ကို မယံုၾကည္ျဖစ္ခဲ့လို႔ အခုလို ေမးလာတယ္ဆိုေတာ့..........သြားျပီေပါ့ ...............ငါ ခ်စ္ခဲ့တဲ့ အခ်စ္ေတြ အာလံုး ..............။
နင္ေမးတဲ့ ေမးခြန္းကို ငါျပန္ေျဖလို႔ ရပါတယ္။ နင့္ကို ငါတစ္ကယ္ပဲ ခ်စ္တာပါလို႔။"
ဒါေပမဲ့..........
သူမ ေမးတဲ့ ေမးခြန္းကို သူ႔ဆီကေန ျပင္းထန္တဲ့ စကားလံုးေတြနဲ႔ ျငင္းခ်က္ထုတ္လာမယ္လို႔ သူမ ေမွ်ာ္လင့္တၾကီး ေစာင့္ေနခဲ့မိတယ္။ "ေျပာလိုက္ပါလားဟာ နင့္ကို
ငါ အရမ္းခ်စ္တာပါလို႔၊ နင္ ဘာျဖစ္လို႔ ဆြံအေနရတာလဲ၊ တစ္ကယ္ပဲ နင္ငါ့ကို မခ်စ္ခဲ့တာလား "
( သူ ) နင္...ဘာျဖစ္လို႔ အဲလို ေမးခြန္း ေမးရတာလဲ။
( သူမ ) မိန္းကေလး တစ္ေယာက္အေနနဲ႔ ကိုယ္နဲ႔ လက္တဲြမယ့္ ခ်စ္သူက ကိုယ့္ကို တစ္ကယ္ခ်စ္ရဲ႔လား၊ ဘယ္ေလာက္ အေလးထားလဲဆိုတာ အေရးၾကီးတယ္ေလ။
ျပီးေတာ့ တစ္ကယ္မခ်စ္ပဲ နဲ႔ သိကၡာတရားေၾကာင့္၊ ေစာင့္စည္းရမယ့္ က်င့္ဝတ္ေတြေၾကာင့္ ခ်စ္ ဟန္ေဆာင္ျပီး လက္တဲြသြားမယ့္ အခ်စ္မ်ိဳးကို အရမ္းမုန္းလို႔ ေမးလိုက္တာပါ။
( သူ ) ေအာ္....
.......................
" ေမေမ "
" ေအာ္ .. သား ေက်ာင္းက ျပန္လာျပီလား။ အကၤ်ီအဝတ္အစားလဲ၊ ျပီးရင္ ဒီေန႔ဘာေတြ သင္ခဲ့တယ္ဆိုတာ ေမေမ့ကို ေျပာျပေနာ္ "
အခ်ိန္ကာလေတြ ေျပာင္းလဲလာတာနဲ႔ အမွ် အရာအားလံုးလည္း ေျပာင္းလဲသြားၾကတာပါပဲ။ သူမတစ္ေယာက္လည္း အခုဆို ခ်စ္စရာေကာင္းတဲ့ သားေလးရယ္၊
သူမအေပၚမွာ ဂရုစိုက္ျပီး၊ အရမ္းခ်စ္တတ္တဲ့ လက္တဲြေဖာ္တစ္ေယာက္နဲ႔အတူ ေပ်ာ္စရာေကာင္းတဲ့ မိသားစုဘဝေလးကို ပိုင္ဆိုင္ေနပါျပီ။
.......................
ကန္ေတာ္ၾကီးပန္းျခံရဲ႔ တစ္ေနရာမွာေတာ့ တည္ျငိမ္ျပီး ရင့္က်က္ေနတဲ့ လူတစ္ေယာက္ ျမက္ခင္းျပင္ေပၚမွာထိုင္ျပီး ျပာလဲ့ေနတဲ့ ေကာင္းကင္ၾကီးကို ေမာ့ၾကည့္ေနခဲ့
တယ္။
" တခဏတာ တိမ္မဲေတြ ဖံုးလြမ္းေနလို႔
ျပာလဲ့ ၾကည္လင္ေနတဲ့ ေကာင္းကင္ၾကီးရဲ႔
အလွကို..... မေတြ႔ရေပမဲ့.....
ထာဝရအတြက္ေတာ့ ဖုံးကြယ္ႏိုင္စြမ္း မရွိပါဘူး။
အမွန္တရားတစ္ခုကို ေတြ႔ျမင္ႏိုင္ဖို႔အတြက္
အခ်ိန္တစ္ခုေတာ့ ေစာင့္ေပးပါ။
အမွန္တရားကို သိလာတဲ့ တစ္ေန႔
မင္း... ေနာင္တရမွာ ဆိုးလို႔ပါ။
ေကာင္းကင္ၾကီးကို ယံုၾကည္တယ္ဆိုရင္ေပါ့ "
Posted in
စာစုေလးမ်ား
by ကိုစြမ္း